Als kippen vrolijk door iemands achtertuin scharrelen, is het dan echt wreed om de eieren te eten die ze toch al leggen?
Waar komen de kuikens vandaan?
De meeste kuikens worden gekocht bij een broederij of een boer. Met die aankoop steun je direct een industrie die kippen behandelt als producten en machines, in plaats van als individuen die het waard zijn om te leven. In de eierindustrie worden de vrouwtjes 1 tot 2 jaar uitgebuit voor hun eieren, tot hun eierproductie daalt en ze worden gedood.
Sommige verkopers van achtertuineieren kopen kippen van een broederij en laten ze per post bezorgen (dit is sinds 1918 legaal). De cijfers lopen uiteen, maar het lijkt erop dat naar verwachting tot 10% van deze jonge kuikens onderweg doodgaat door de stress van opsluiting, gebrek aan eten en water en het ontbreken van temperatuurregeling, tot wel 72 uur lang. Broederijen voegen vaak “packers” toe aan de bestelling: dat zijn extra mannelijke kuikens die dienen als warmtebron, opvulmateriaal of gewoon als vulling.
In de broederij
Kuikens worden direct na het uitkomen op geslacht gesorteerd, en zelfs de beste kuikensexers hebben onder de beste omstandigheden een foutmarge van maximaal 10%. In broederijen bepalen ze het geslacht van wel 4.500 kuikens per uur, en dan kan de foutmarge groter worden. Bij het sorteren gaan de mannetjes op de ene hoop en de vrouwtjes op de andere. De kuikens die als mannetje zijn aangewezen, worden vergast, verstikt of vermalen op hun eerste en enige levensdag (7 miljard per jaar).
Als een boer een koppel begint met kippen uit een broederij en daarna eieren laat bevruchten om eigen kuikens uit te laten komen, is minstens 50-55% van de uitgekomen kuikens mannelijk.
Kleinschalige boeren weten meestal pas na een paar maanden wat het geslacht is. De meeste willen geen hanen, omdat die geen eieren leggen en niet zijn gefokt om net zoveel vlees te hebben als vleeskippen. In buitenwijken is het houden van hanen meestal zelfs niet toegestaan. Daardoor worden er veel meer hanen afgedankt bij dierenasiels of achtergelaten dan opvangplekken kunnen redden. Veel hanen worden dus ingeslapen of gedood om op te eten.
Kuikens worden in overvolle manden gestopt om ze op geslacht te scheiden.
Wat als kippen zijn geadopteerd of van de slacht gered?
Het is belangrijk om te onthouden waarom hennen bijna elke dag eieren leggen. Door selectieve fok hebben we hun lichaam zo aangepast dat ze meer dan 300 eieren per jaar leggen, terwijl hun niet-gedomesticeerde soortgenoten er 10 tot 20 leggen, om zich voort te planten.
Door de enorme hoeveelheid eieren die ze moeten leggen, raakt hun lichaam ernstig uitgeput aan vitaminen en mineralen. Veelvoorkomende gezondheidsproblemen zijn legnood, dooierperitonitis en prolaps. Binnen de industrie is dat meestal geen probleem, omdat de hennen maar 1 tot 2 jaar worden gebruikt voordat ze worden gedood.
Om deze problemen tegen te gaan, geven veel opvangplekken hun kippen hormoonimplantaten. Zo krijgen de kippen rust van de zware eierproductiecyclus en de kans om te herstellen. Volgens anekdotische berichten leven kippen met een implantaat langer en gelukkiger dan kippen zonder implantaat.
Opvangplekken voeren de eieren ook vaak weer aan hun kippen. Sommige hennen eten hun eieren zelf op, zonder hulp. Ze vinden het echt lekker en het is gezond voor ze.
Verkopers van achtertuineieren zijn daar echter geen fan van. Op veel websites over hobbyboerderijen wordt voorgesteld een leeg ei te vullen met mosterd, dat kippen vreselijk vinden, zodat ze stoppen met het opeten van hun eigen eieren. Ook wordt voorgesteld de hennen met deze gewoonte af te maken, omdat ze dan niet doen waarvoor ze bedoeld zijn en andere hennen hetzelfde kunnen leren. Dat wordt een “epidemie” genoemd.
Dit brengt ons bij de belangrijkste vraag: waarom houdt iemand hennen?
Als het alleen is om te profiteren van hun gemanipuleerde eierproductie, worden ze in de kern gezien als productiemiddel en niet als individu. Mensen adopteren geen katten of honden op voorwaarde dat die een product leveren dat geld waard is. Ze adopteren ze omdat het individuen zijn die liefde verdienen.
Dit verschil is duidelijk wanneer houders van achtertuinkippen een hen laten doden in plaats van te betalen voor dure ingrepen, als er onvermijdelijk gezondheidsproblemen komen of de eierproductie daalt. Het komt zeer zelden voor dat wie verdient aan het lichaam van kippen ervoor kiest de hennen een implantaat te geven, terwijl het in het belang van de hennen is om rust te krijgen van de hel van het eindeloze eieren leggen, die wij ze hebben opgelegd. Ze brengen de gezondheid van de individuen die onder hun hoede zijn in gevaar voor winst. Dat is uitbuiting.
De meest ethische manier om voor geredde hennen te zorgen is niet door hun eieren af te nemen, maar door die weer aan de hennen te voeren en maatregelen te nemen zodat ze er om te beginnen minder leggen.
Deze uitbuitingsindustrieën bestaan alleen omdat mensen vinden dat ze recht hebben op het lichaam van deze individuen en hun recht op leven laten afhangen van de geldwaarde waarvoor we ze kunnen uitbuiten.
