De zomer is begonnen! Goed nieuws voor vakantiegangers die toe zijn aan een welverdiende break. Minder goed nieuws voor de duizenden dieren die enorm lijden voor toeristisch vermaak.
Het probleem met dieren inzetten voor vermaak is dat deze dieren in alle gevallen uit hun natuurlijke leefomgeving zijn gehaald of voor winst van mensen zijn gefokt in onnatuurlijke omstandigheden in gevangenschap. Als we deze attracties financieren, steunen we praktijken die dieren hun vrijheid en zelfbeschikking ontnemen.
Om je te helpen bij het plannen van een echt vakantie zonder dierenleed: hieronder vind je veelvoorkomende activiteiten waarbij dieren worden uitgebuit en die je beter kunt mijden, plus compassievolle alternatieven voor je volgende reis.
Dierenritten
[Bron: PETA UK]
Zolang er geschiedenis is, gebruiken mensen dieren om zich te verplaatsen. Maar nu we moderne alternatieven hebben, is op dieren rijden niet meer dan een noviteit, en dan nog een die in het toerisme vaak wordt misbruikt.
Het dier dat het vaakst wordt gebruikt, is de olifant. Door hun formaat lijkt op een olifant zitten misschien onschuldig, maar in werkelijkheid is hun lichaam niet gebouwd om enig gewicht te dragen. Wanneer ze gedwongen worden om tot 8 uur per dag zonder rust mensen te dragen, leidt dat tot ruggengraatafwijkingen, drukwonden, gebarsten poten en artritis, en ook tot voetrot en wonden door eindeloos lopen over onaangenaam terrein.
Het gruwelijkste is dat babyolifanten in het wild van hun moeder worden ontvoerd en worden onderworpen aan een afschuwelijk africhtingsproces, waarbij ze met touwen en in kooien worden vastgezet, met stokken en olifantshaken worden geslagen en worden gemarteld tot ze volledig gehoorzamen. Logisch dat veel dieren jong sterven, en de dieren die het overleven, worden maar half zo oud als van nature zou kunnen.
Kameelritten in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Azië gelden als een bijzondere manier om woestijnen en stranden te doorkruisen. Maar ook hier komen ruggengraatafwijkingen, drukwonden en overbelaste poten vaak voor, en brengen de dieren het grootste deel van hun leven vastgebonden door, met nauwelijks sociaal contact. Dierenartsen zijn in deze landen duur, dus ziekten en aandoeningen blijven onbehandeld. Daardoor levert het dier geen winst meer op en wordt het gedood of verkocht als goedkoop vlees.
Maar een van de slopendste dierenritten die nog openlijk zijn toegestaan, is het gebruik van ezels en muilezels op Santorini, die toeristen over 500 treden langs een helling van 1.300 voet omhoog en omlaag moeten dragen. In het hoogseizoen worden 2.000 ezels gedwongen te werken, tot wel 20 uur per dag. Het is een uitputtende krachttoer in de brandende zon, waarbij de dieren worden uitgehongerd zodat ze niet op het pad poepen en ze lopen over een pad zonder schaduw of toegang tot water. Er zijn vrijwel geen regels om ze te beschermen, en veel dieren hebben open wonden, een muilkorf en onnatuurlijke misvormingen. Er zijn eigenaren gezien die de dieren met stokken slaan als ze in elkaar zakken, en als de dieren te ziek of te oud worden, worden ze gewoon achtergelaten.
Er bestaat geen ethische manier om tijdens je vakantie op een dier te rijden. Mijd deze activiteiten, wat er ook gebeurt, en bezoek in plaats daarvan ethische opvangcentra of safari's die de dieren met rust laten, om ze in hun natuurlijke leefomgeving te bewonderen.
Dolfinaria
Dolfinaria zijn razend populaire attracties, waar vakantiegangers de prachtige waterdieren van onze planeet graag van dichtbij willen zien. Dolfinaria werden in het midden van de 20e eeuw populair, nadat gevangen orka's, dolfijnen en beloega's in faciliteiten in Noord-Amerika, Europa en Azië waren geplaatst en gedwongen werden om kunstjes voor publiek op te voeren. Maar die omstandigheden hebben rampzalige gevolgen.
Walvisachtigen zijn zeer intelligente, zeer sociale dieren met een complex gevoelsleven. Ze leven in matriarchale gemeenschappen en bouwen een band voor het leven met elkaar op, en hebben sterk ontwikkelde hersenen die lijken op die van mensen, waardoor ze een breed scala aan hogere emoties ervaren, zoals empathie en rouw. Als ze gedwongen in een onnatuurlijke, geïsoleerde omgeving leven, leidt dat tot extreme tekenen van emotionele nood, te zien aan onnatuurlijk gedrag zoals met hun kop tegen muren bonken, hun tanden breken op beton en metaal tot de zenuwen blootliggen, steeds dezelfde rondjes zwemmen, lusteloos ronddrijven of op de bodem van hun bassin liggen, en trainers aanvallen (voor de gevangenschap vertoonden orka's nooit geweld tegen mensen).
Volgens de USDA Animal and Plant Health Inspection Service hoeven bassins voor zeezoogdieren slechts een minimale horizontale afmeting te hebben van tweemaal de lichaamslengte van het dier. Dat staat in schril contrast met het leven in het wild, waar ze 500 voet diep kunnen duiken en tot 150 mijl per dag kunnen zwemmen. Door deze beperkende en psychisch zware omgeving ligt de levensverwachting van walvisachtigen in gevangenschap ruim onder de helft van die in het wild.
Ondanks talloze protesten tegen dolfinaria zoals SeaWorld en recente successen van PETA tegen Jet2holidays, waardoor het bedrijf geen tickets voor dolfinaria meer verkoopt, zijn er nog honderden in bedrijf in tal van landen, waaronder de VS, China, Japan, Spanje, Argentinië en Oekraïne, met naar schatting 3.600 walvisachtigen die nog steeds in gevangenschap worden gehouden en gedwongen worden kunstjes op te voeren.
Je kunt tijdens je vakantie op ethische manieren zeedieren in hun natuurlijke leefomgeving zien: denk aan oceaansafari's, duiken en vrijwilligerswerk voor natuurbehoud, die de dieren niet verstoren en ze niet laten optreden. Zoek vooraf wel even uit of ze een ecocertificaat hebben en worden geleid door professionele zeebiologen.
Circussen
[Bron: Four Paws]
Circussen staan bekend om hun gebruik van dieren: beren, grote katten, olifanten en primaten worden de piste in gebracht om stunts en kunstjes uit te voeren. Maar dieren dwingen tot strenge trainingsrituelen gaat tegen hun wil en natuur in. Onderzoeken laten zien dat er veel gebruikgemaakt wordt van gedragsconditionering op basis van angst, waarbij olifantshaken, zwepen en elektrische prikstokken worden gebruikt om de dieren bang te maken, zodat ze optreden. Achter de schermen worden dieren in kooien en aan ketens gehouden, lijden ze lichamelijk en psychisch, en krijgen ze in sommige gevallen drugs en alcohol toegediend om rustig te blijven.
Gelukkig wordt het gebruik van dieren in circussen steeds vaker als onaanvaardbaar gezien: minstens 51 landen hebben het gebruik van wilde dieren in circusacts verboden of beperkt. Gedomesticeerde dieren zijn echter niet vrijgesteld, en in Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje bestaat geen eenduidig verbod op het gebruik van dieren. Ook in Rusland en Oost-Europa worden beren nog vaak gebruikt.
Hoewel de Federal Animal Welfare Act in de VS “wreedheid” verbiedt, is er in de praktijk compleet geen regelgeving, terwijl er “brede erkenning bij dierenartsen, gedragsdeskundigen voor dieren en overheden… dat het voortdurende reizen en de tijdelijke huisvesting het welzijn van dieren in circussen altijd zullen aantasten.” bestaat.
Los van de morele kant komen aanvallen op trainers en toeschouwers vaak voor, en zijn veel dieren ontsnapt naar bewoonde dorpen en steden. Er waren 478 incidenten in de EU in de afgelopen 24 jaar, met 13 doden en 99 gewonden. Daarvan vonden er 202 plaats in Duitsland, waar de federale regering nog altijd weigert wetgeving aan te nemen die het gebruik van wilde dieren in circussen verbiedt. PETA US heeft 20 doden en 144 gewonden gedocumenteerd die worden toegeschreven aan olifanten die op hol sloegen in Noord-Amerika, en in Rusland tonen verschillende virale video's aanvallen van beren op trainers en toeschouwers.
Ben je van plan om tijdens je vakantie naar het circus te gaan? Ga dan alleen naar voorstellingen zonder dieren, zoals Cirque du Soleil, waar alleen artiesten optreden die er zelf voor hebben gekozen!
Vispedicures
[Bron: Viva]
Vispedicures zijn te vinden op veel toeristische hotspots: klanten steken hun voeten in bakken water met Garra rufa-vissen, die dode huid van hun voetzolen knabbelen. Ze worden aangeprezen als een spabehandeling zonder dierenleed waar de vissen van genieten, maar dat is verre van waar.
Garra rufa-vissen leven in snelstromende zoetwaterbeken, dus als ze massaal uit hun natuurlijke leefomgeving worden gehaald, kan dat de omliggende ecosystemen verwoesten. Na hun vangst worden ze in bakken met stilstaand water gedumpt en kunnen ze honderden mijlen worden vervoerd, met een extreem hoge sterfte tot gevolg. De vissen die de reis overleven, komen terecht in overvolle, onhygiënische bakken, waar nog meer vissen doodgaan door verkeerde behandeling, stress en slechte waterkwaliteit.
Garra rufa-vissen zijn bodemvoedende grazers die onder meer algen, rottend plantaardig materiaal, micro-organismen en waterinsecten en larven eten. Bij vispedicures krijgen ze daar echter niets van, want het doel is juist ze uit te hongeren zodat ze niets anders te eten hebben dan de dode huid van de voeten van klanten. Dat leidt natuurlijk tot ziektes en vroegtijdige sterfte.
Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en enkele Amerikaanse staten en Canadese provincies hebben de praktijk verboden, vooral vanwege hygiëne- en gezondheidsrisico's. Maar in Turkije, waar het idee vandaan komt, wordt nog volop gebruikgemaakt van vispedicures, net als in veel andere Aziatische en Europese landen.
Wil je een pedicure? Laat de dieren er dan buiten.
Wil je meer weten over de manieren waarop dieren in onze samenleving slecht worden behandeld? Ga naar 3minutes.wtf en beloof vandaag nog vegan te gaan.
Aanvullende bronnen:
Website van Stop Circus Suffering
Orka's doen het niet goed in gevangenschap. Dit is waarom - National Geographic
Hoe lang leven walvissen en dolfijnen - PETA
Gevangenschap - Whale Nation
Voormalig senior orcatrainer van SeaWorld onthult de vreselijke tol die dolfinaria van dieren eisen - PETA
Doctor Fish Garra rufa: gezondheid en risico's - IT Medical Team
Waarom wij ‘nee’ hebben gezegd tegen olifantenritten - Rickshaw Travel
Kameelmarkten - Animals-Angels
