We The Free
Doneer Doe mee met WTF
We The Free
Toggle sidebar
Doneer Doe mee met WTF
Terug naar alle berichten

Konijnenbont: de gruwel achter luxe

Door Lee Pillar · 29 mei 2024
Konijnenbont: de gruwel achter luxe

Konijnenbont is heel gewoon in de modewereld, van luxemode tot gewone winkelketens. Maar hoe komen ze aan dat bont, en is het echt zo onschuldig als ons is voorgehouden?

Bron afbeelding: PETA

Waarom dragen we echt bont?

Lang geleden, voordat de mensheid ooit had gehoord van intensieve veehouderij of mode, werden dieren bejaagd en in vallen gevangen voor voedsel. Om niets van het dier te verspillen werden de vachten gebruikt voor warme, stevige en beschermende kleding tegen het barre weer. Maar naarmate de beschaving groeide, raakte de wereld meer met elkaar verbonden. Exotisch en buitenlands bont werd een symbool van rijkdom, en al snel was de bonthandel een enorme internationale bedrijfstak. Natuurlijk waren het de dieren van wie het bont was die daarvoor betaalden, door het verlangen en de welvaart van de mens.

Waarom konijnen?

Konijnenbont wordt gebruikt omdat het betaalbaar, zacht en licht is, en zo geschikt als modeaccessoire. Het wordt vaak gebruikt als rand aan jassen en mutsen, maar ook in veel andere modeartikelen, waaronder handschoenen, sjaals, truien, pantoffels, haaraccessoires, sleutelhangers, portemonnees en nog veel meer. Het komt veel vaker voor dan je denkt. Veel klanten kopen artikelen met konijnenbont zonder dat ze het doorhebben.

Hoe wordt konijnenbont verkregen?

Er zijn meestal vier hoofdsoorten konijnenbont:

  • Normaal
  • Rex
  • Satijn
  • Wollig

Elke soort ontstaat op een andere manier en hangt af van het konijnenras. Angorakonijnen produceren bijvoorbeeld wollig bont, een van de populairdere soorten konijnenbont in de mode. 90% van het angorabont ter wereld komt uit megastallen in China, waar naar schatting 50 miljoen konijnen elk jaar rechtstreeks voor deze industrie worden gefokt. Dat wil niet zeggen dat er elders geen megastallen zijn. In landen als Denemarken, Spanje, Italië en Frankrijk komen ze nog steeds veel voor, maar de laatste jaren sluiten of verhuizen deze bedrijven, omdat steeds meer ondernemingen naar China uitwijken, waar bont goedkoper te produceren is door goedkope arbeid. Onderzoeken van CAFT, PETA en One Voice in zowel Chinese als Europese megastallen hebben laten zien hoe konijnen ruw worden vastgepakt, uitgerekt en in onnatuurlijke standen gedraaid, en hoe hun vacht eruit wordt getrokken, met de hand of met scharen en machines.

Bron afbeelding: PETA

De huid van konijnen is bijzonder zacht, dus dit proces is niet alleen onvoorstelbaar pijnlijk, ze krijgen ook snel blauwe plekken en worden makkelijk opengesneden. Het natuurlijke instinct van het konijn om te ontsnappen wordt gedwarsboomd door werknemers die ze aan tafels vastbinden, op hun oren staan of ze in sommige gevallen met een touw aan het plafond ophangen. Hun hele lichaam wordt kaalgeplukt, alleen de vacht op hun kop blijft over. Dit gebeurt meestal terwijl ze bij bewustzijn zijn, en ze blijven in leven zodat hun vacht weer kan aangroeien. Konijnen worden twee tot drie jaar lang elke drie maanden geplukt, voordat ze voor het vlees worden geslacht. Bij angorakonijnen geven mannetjes meestal minder vacht dan vrouwtjes en ze worden als minder winstgevend gezien, dus worden ze routinematig kort na de geboorte gedood.

Omstandigheden met “hoog dierenwelzijn”

caged-rabbits-crowded-together-for-fur

Bron afbeelding: Veganuary

Konijnenmegastallen in Europa worden in vergelijking met die in China gezien als “hoog dierenwelzijn”. In die omstandigheden zitten konijnen in kale kooien van gaasdraad. Ze worden ofwel apart gezet om te voorkomen dat ze vechten en hun vacht beschadigen, ofwel op elkaar gepropt zonder ruimte om te bewegen.

Konijnen zijn van nature sociale dieren die graag rennen, graven en hoppen. Sterker nog, hoppen is essentieel voor de ontwikkeling van konijnen, en als ze dat niet kunnen doen, kan dat leiden tot botaandoeningen en misvormingen.

Sociaal geïsoleerde konijnen laten tekenen van ernstige stress zien, met gedrag dat bij alle kooidieren vaak voorkomt, zoals knagen aan de tralies, zelfverminking en kreupelheid. Konijnen die een kooi delen zitten zo dicht op elkaar dat frustratie en angst ervoor zorgen dat ze elkaar bijten, met open zweren en wonden die snel ontsteken als gevolg.

Een van de grootste problemen voor konijnen in deze kooien is dat ze hun hele leven op gaasdraad staan. Dat beschadigt hun zachte poten enorm en veroorzaakt harde zweren, die vaak leiden tot nog meer infecties en abcessen.

Bijna op elk bedrijf dat bij undercoveronderzoeken is bezocht, zaten de konijnen in dit soort kooien. Een groot probleem is de ophoping van afval onder de kooien. Konijnen zijn van nature schone dieren, en bedekt zijn met hun eigen uitwerpselen en die van anderen is niet alleen vernederend, maar zorgt ook voor ophoping van bacteriën, die weer meer infecties, virussen en ziektes veroorzaken. De konijnen moeten niet alleen elke dag deze walgelijke stank inademen, de giftige stoffen uit het afval komen ook in hun ogen en veroorzaken nog meer pijnlijke infecties.

caged-rabbit-with-sores-from-abuse

Bron afbeelding: PETA

Het sterftecijfer in Europese megastallen ligt rond de 10-15%, en op een bedrijf in Spanje stierf tot 25% van de konijnen in de kooien. Dit is het hoogste sterftecijfer dat ooit is vastgelegd in de commerciële dierhouderij, en de bedrijven rekenen er actief mee wanneer ze berekenen hoeveel winst ze kunnen maken. Dat betekent dat ze bewust verwachten dat zoveel dieren doodgaan.

Bedrijven in China zijn nog erger, want de controles daar trekken zich nog minder aan van dierenwelzijn dan die in Europa. Uit onderzoeken blijkt dat de kooien er vuil en kaal zijn en dat de temperaturen extreem zijn. Veel konijnen bleken door de hitte snel te ademen en overmatig te kwijlen, wat opnieuw leidde tot pijnlijke huidaandoeningen. Dierenartsenzorg is er bijna niet, en veel dieren werden gezien terwijl ze langzaam stierven van honger, uitdroging, ziekte en infectie.

Wat gebeurt er als konijnen “niet langer winstgevend” worden gevonden?

De gemiddelde levensduur van een konijn verschilt per ras, maar veel konijnen kunnen 7 tot 12 jaar leven. In de bontindustrie worden konijnen na 2 of 3 jaar voor het vlees geslacht. Meestal worden de konijnen eerst verdoofd, vaak niet goed, en dan ondersteboven aan hun poten opgehangen, waarna hun keel wordt doorgesneden en ze leegbloeden. Een CAFT-onderzoeker die op een locatie was, merkte op dat konijnen aan de slachtlijn luide, hoge gilletjes slaakten. Konijnen laten zich zelden op deze manier horen, ze doen dat alleen onder extreme stress. Dit geluid laat niet alleen zien dat de dieren doorhebben wat er met ze gebeurt, maar ook dat ze nog leven wanneer hun keel wordt doorgesneden.

Waarom gebruiken modemerken nog steeds konijnenbont?

Dankzij deze onderzoeken van PETA, CAFT en One Voice hebben heel veel modemerken beloofd te stoppen met konijnenbont, waaronder:

  • Fraser Group
  • Calvin Klein
  • HUGO BOSS
  • Valentino
  • Selfridges
  • Gucci
  • Saint Laurent

Toch worden dierenbont en -wol nog steeds veel gebruikt voor mode. Nertsen, vossen, chinchilla’s, wasberen, beren, alpaca’s, geiten en nog veel meer dieren worden nodeloos in vergelijkbare omstandigheden gehouden en elke dag gedood voor niets anders dan de ijdelheid en glamour van de mode.

Bont is niet voor ons. Het is voor de dieren. We kunnen vrij makkelijk diervrije alternatieven vinden met een reeks natuurlijke of synthetische materialen, zoals:

  • Hennep
  • Katoen
  • Bamboe
  • Sojavezel
  • Tencel
  • Bananenwol
  • Gerecycled polyester

Zeg vandaag toe dat je helpt een einde te maken aan de bontindustrie: controleer de labels in je kleding en boycot merken die dieren blijven uitbuiten in deze onmenselijke en wrede industrie. Wil je meer weten over het gebruik van dieren voor winst? Klik hier.

wild-rabbit-in-grass-with-flower-in-mouth

Extra bronnen:

Terug naar alle berichten