2018 wordt door veel nieuwsmedia omschreven als het jaar waarin veganisme “mainstream werd”: met recordaantallen aanmeldingen voor Veganuary, vegan opties met een label die overal in restaurants en supermarkten de norm waren, en een hele rij bekende beroemdheden die zich achter veganisme schaarden.
Er waren duizenden actieve outreachteams op straat die gesprekken over veganisme op gang brachten. Veel activisten, wijzelf ook, voelden opwinding en hoop dat dit een keerpunt was in de strijd tegen de uitbuiting van dieren. En toch leek het in onze honderden gesprekken met gewone mensen niet beter te gaan.
Ik reisde door het Verenigd Koninkrijk en deed mee aan allerlei vormen van activisme: marsen, verstorende acties, onderzoeken op boerderijen en outreach op straat. Ik voerde duizenden gesprekken met vreemden, in de hoop wat compassie te wekken. Maar in 2019 was ik diepbedroefd. Ik zag dat de meeste mensen volkomen onverschillig bleven bij onvoorstelbaar leed. Collega-activisten die de wereld vriendelijker wilden maken, kregen spot en vijandigheid over zich heen. Het ergste van alles: juist de activistengroepen die verandering voor de dieren wilden brengen, verscheurden zichzelf met giftige communicatie en onderlinge ruzies. Het resultaat? Een aantal van de meest ervaren activisten die ik kende, verliet de beweging, en het aantal geslachte dieren bleef elk jaar stijgen. - James Hattersley, directeur van We The Free
In de herfst van 2019 startte een groep collega-activisten de “Animal Rights Activism Survey”, de grootste in zijn soort, ingevuld door ruim 1.100 vegan activisten wereldwijd. De resultaten bevestigden onze angsten: een derde van de activisten ging na slechts twee jaar minder doen of stopte helemaal, vanwege burn-out en giftige communicatie. Minder dan 10% van de leiders voelde zich voldoende getraind, en minder dan 5% van de activisten verzamelde data om hun impact te meten. Ruim de helft meldde problemen met leiderschap. Deze bevindingen waren een wake-upcall.
Met de enquête als blauwdruk werd We The Free (WTF) geboren. Onze missie was helder: een veerkrachtige, ondersteunende gemeenschap van dierenverdedigers opbouwen, gratis training op professioneel niveau geven aan de beweging, en onderzoek en data gebruiken om onze impact voor de dieren zo groot mogelijk te maken. Maar het was niet makkelijk. Een lid van het oprichtersteam werd beschuldigd van ernstig wangedrag, waardoor de organisatie bijna kapotging voordat ze van start kon. Vrijwilligers vertrokken en onze reputatie stond op het spel. James Hattersley, een zeer introverte manager uit de sociale zorg, was niet van plan de organisatie te leiden, maar om haar te redden nam hij de rol van directeur op zich. Hij haalde twee briljante nieuwe leiders binnen, Zachary Champoux en Jen Deighan-Schenk, en in de herfst van 2021 ging We The Free officieel van start.
We hebben onze portie uitdagingen gehad, maar we hebben van elke fout geleerd. De afgelopen jaren bouwden we de infrastructuur om duizenden activisten wereldwijd te steunen. Vandaag is We The Free de snelst groeiende organisatie voor vegan outreach op straat ter wereld, die activisten sterker maakt om leiding te nemen en echte verandering voor de dieren teweeg te brengen.
