2018 is door veel nieuwsbronnen bestempeld als het jaar waarin veganisme doorbrak naar het grote publiek. Er waren recordaanmeldingen voor Veganuary, duidelijk aangegeven vegan opties werden overal de norm in restaurants en supermarkten, en een reeks bekende beroemdheden sprak zich er publiekelijk voor uit.
Er waren duizenden actieve street outreach-teams die met mensen in gesprek gingen over veganisme. Veel activisten, waaronder wijzelf, voelden opwinding en hoop dat dit een keerpunt was in de strijd tegen de uitbuiting van dieren. Toch leken de zaken er, in de honderden gesprekken die we voerden met het publiek, niet beter op te worden.
Ik reisde door het hele Verenigd Koninkrijk en deed mee aan allerlei vormen van activisme: demonstraties, verstoringen, stalonderzoeken en street outreach. Ik sprak met duizenden vreemden, in de hoop wat compassie aan te wakkeren. Maar tegen 2019 was ik er kapot van. Ik zag dat de meeste mensen volkomen onverschillig bleven onder onvoorstelbaar lijden. Medeactivisten, die probeerden de wereld vriendelijker te maken, kregen te maken met spot en vijandigheid. Het ergste was nog dat juist de activistengroepen die verandering voor de dieren wilden bereiken, elkaar verscheurden met giftige communicatie en onderlinge ruzies. Het resultaat? Enkele van de meest ervaren activisten die ik kende verlieten de beweging, en het aantal geslachte dieren bleef elk jaar stijgen. - James Hattersley, Executive Director van We The Free
In het najaar van 2019 lanceerde een groep gelijkgestemden de "Animal Rights Activism Survey", het grootste onderzoek in zijn soort, ingevuld door meer dan 1.100 vegan activisten wereldwijd. De resultaten bevestigden onze vrees: een derde van de activisten deed na slechts twee jaar minder aan activisme of stopte er helemaal mee, waarbij ze wezen op burn-out en giftige communicatie. Minder dan 10% van de leiders voelde zich voldoende getraind, en minder dan 5% van de activisten verzamelde data om de eigen impact te meten. Meer dan de helft meldde problemen met leidinggevenden. Deze uitkomsten waren een wake-upcall.
Met het onderzoek als blauwdruk werd We The Free (WTF) geboren. Onze missie was helder: een veerkrachtige, hechte gemeenschap van dierenbeschermers opbouwen, gratis training op professioneel niveau bieden aan de beweging, en onderzoek en data gebruiken om onze impact voor de dieren zo groot mogelijk te maken. Maar het ging niet vanzelf. Een lid van het oprichtende team werd beschuldigd van ernstig wangedrag, wat de organisatie bijna vernietigde nog voor ze de kans kreeg van start te gaan. Vrijwilligers vertrokken en onze reputatie stond op het spel. James Hattersley, een uitgesproken introverte manager uit de maatschappelijke zorgsector, had helemaal niet de bedoeling om de organisatie te leiden, maar om het voortbestaan te redden stapte hij toch in de rol van Executive Director. Hij nam twee briljante nieuwe leiders aan, Zachary Champoux en Jen Deighan-Schenk, en in het najaar van 2021 ging We The Free officieel van start.
We hebben onze portie uitdagingen gehad, maar we hebben geleerd van elke fout. De afgelopen jaren hebben we de basis gelegd om wereldwijd duizenden activisten te ondersteunen. Vandaag de dag is We The Free de snelst groeiende organisatie voor vegan street outreach ter wereld, die activisten sterker maakt om leiding te nemen en echte verandering voor de dieren teweeg te brengen.