Strijden tegen een wereld die koppig blijft vasthouden aan het uitbuiten en mishandelen van dieren voor eigen gewin is overweldigend. Het is verontrustend. Het is verwarrend. Het is hard werk. En dat kan dus uitputtend zijn.
Bron afbeelding: Hello Magazine
Eén studie, getiteld “Burnout in Social Justice and Human Rights Activists”, beschrijft burn-out als “de achteruitgang van het psychische, emotionele en lichamelijke welzijn, gekoppeld aan gevoelens van hopeloosheid.” Deze intense mix van negatieve gevoelens kan er snel toe leiden dat activisten denken dat stoppen met de beweging de enige oplossing is. Dat is niet alleen slecht voor de persoon zelf, maar het verzwakt ook de slagkracht van het activisme als geheel. We hebben activisten nodig. En vooral: we hebben activisten nodig die zich sterk, vastberaden en gesteund voelen.
Daarvoor moeten we weten wanneer er een burn-out op komst is, bij onszelf en bij anderen, en actief op die signalen reageren, zodat ze niet erger worden.
1. Signalen van burn-out herkennen
We kunnen een burn-out niet voorkomen als we er niets over weten. Daarom is het eerste (en misschien wel belangrijkste) wat we kunnen doen: de signalen van burn-out herkennen.
Mental Health UK noemt de meest voorkomende signalen van burn-out:
- Je het grootste deel van de tijd moe of uitgeput voelen
- Je hulpeloos, gevangen en/of verslagen voelen
- Je afgesneden van of alleen in de wereld voelen
- Een cynische/negatieve kijk hebben
- Twijfel aan jezelf
- Dingen uitstellen en er langer over doen om ze af te krijgen
- Je overweldigd voelen
Daarnaast horen bij burn-out bij activisten deze specifieke signalen:
- Het gevoel hebben dat je geen verschil maakt/je gevoel van doel kwijt bent
- Onverschilligheid tegenover de beweging
- Gevoelens van zelfopoffering of martelaarschap
- Prikkelbaarheid of ongeduld tegenover anderen
Herken je jezelf in deze verschijnselen? Of herken je ze bij andere activisten? Dan kan het om een burn-out gaan.
Als je je zelf zo voelt, maak je geen zorgen. De rest van dit artikel helpt je daarbij.
Herken je burn-out bij een vriend of collega? Probeer contact te zoeken. Begin met te zeggen dat je je zorgen maakt over hoe het met de ander gaat, en vraag of het goed is om daarover te praten. Als de ander ermee instemt, kun je de lijst hierboven doornemen en kijken of de symptomen herkenbaar zijn. Zo ja, dan kan het de moeite waard zijn om samen de volgende preventieve maatregelen te bekijken…
2. Vier de overwinningen
Een van de belangrijkste oorzaken van burn-out in activisme is dat het werk nooit af is. Vooruitgang kan traag aanvoelen, soms zelfs als achteruitgang. Als je zoveel tijd, energie en aandacht steekt in iets waarvan je geen tastbare resultaten ziet, is het makkelijk om het op te willen geven.
Maar de overwinningen zijn er. En jij draagt eraan bij.
Dat kan zijn: naar een protest of outreach-evenement gaan, constructieve gesprekken voeren met vrienden of familie, of een maaltijd koken voor iemand die zegt: “Die tofu is eigenlijk best lekker, hoor!” Elke actie die we ondernemen, groot of klein, is vooruitgang.
Het besluit om jezelf los te maken uit de cyclus van dierenmishandeling is al een enorme stap vooruit. Alles wat je daarbovenop doet, is een overwinning.
Sta er elke dag even bij stil wat jij bijdraagt. Schrijf het op. Vertel het aan degene in de spiegel. Of zeg het in je hoofd. En als de grote overwinningen komen, want die komen, vier ze dan!
3. Houd een dagboek bij
Een van de krachtigste dingen die we kunnen doen om onze gedachten en gevoelens te begrijpen en te onderzoeken, is een dagboek bijhouden. Dat hoeft niet te betekenen dat je uitgebreide, handgeschreven teksten schrijft over elk aspect van je dag of je gevoelens (al kan dat wel). Je kunt ook gewoon drie dingen opschrijven waar je vandaag dankbaar voor was. Of denk aan één gebeurtenis die eruit sprong en een emotionele reactie opriep, en ga na waarom je je zo voelde.
“Door een dagboek bij te houden nemen we de regie over de stressreactie van ons lichaam: we kalmeren het sympathische zenuwstelsel (de vecht-of-vluchtreactie) en activeren het parasympathische zenuwstelsel (het rust-en-verteringssysteem).”
— Tanya J. Peterson, NCC. Bron citaat: Silk + Sonder
Naast de wetenschappelijk onderbouwde gezondheidsvoordelen van expressief schrijven helpt het onderzoeken van hoe we ons voelen ons te begrijpen waarom we ons zo voelen. Dat zelfinzicht is essentieel voor onze groei als mens en helpt ons te zien wat voor ons belangrijk is. Daardoor kunnen we een deel van die burn-outklachten verminderen.
En denk eraan: wat je opschrijft hoeft niet perfect geschreven te zijn. Daar gaat deze oefening niet om. Het gaat erom dat je wat je voelt uit je hoofd haalt, zodat je weer focus, helderheid en gemoedsrust terugbrengt in je leven en in je activisme.
Handige dagboekapps zijn onder andere:
Of, als je liever ouderwets met pen en papier werkt, vind je hier een lijst met schrijfvragen om op weg te komen.
4. Zoek steun
Activisten zijn extra gevoelig voor burn-outklachten. Je gedreven voelen om in actie te komen tegenover onderdrukking is emotioneel zwaar. Sterker nog, in een studie van Goodwin en Pfaff wordt het “emotionele arbeid” genoemd.
“[Activisten] leggen zichzelf druk op om een grote impact te hebben op de wereld om hen heen… [wat] van activisten vraagt dat ze een diep inzicht ontwikkelen in overweldigende maatschappelijke omstandigheden rond lijden en onderdrukking. Dat zijn omstandigheden die de samenleving als geheel vaak ‘niet kan of wil onder ogen zien’. Deze last op het bewustzijn van activisten [voor sociale rechtvaardigheid en mensenrechten] verhoogt hun stressniveau en de druk die ze zichzelf opleggen, en vergroot zo het risico op burn-out bij activisten”
— Bron citaat: Journal of Human Rights Practice
Door actief te zijn neem je veel op je schouders. En die last alleen dragen is nooit een goed idee. Daarom is het belangrijk om te onthouden: je staat er niet alleen voor. Sluit je, als je dat nog niet hebt gedaan, aan bij een groep voor dierenactivisten of veganisten bij jou in de buurt. Dat is niet alleen een goede manier om echt iets te veranderen, je ontmoet ook gelijkgestemden die het snappen en je onderlinge steun kunnen geven. We The Free biedt ook allerlei vormen van steun en hulpmiddelen voor de mentale gezondheid van activisten. Dus onthoud: als je hulp nodig hebt, vraag er gewoon om.
En onderschat nooit hoeveel het kan helpen om steun te vragen aan iemand die je vertrouwt. Als je dingen bespreekt met iemand bij wie je je op je gemak voelt, kun je anders gaan kijken naar de problemen waar je tegenaan loopt. Het kan altijd zijn dat de ander op dat moment beter weet wat je nodig hebt dan jij.
5. Onthoud waarom je begon
“Geloof is de durf hebben te geloven in wat je nog niet ziet”
— Jen Sincero (auteur van “You Are a Badass: How to Stop Doubting Your Greatness and Start Living an Awesome Life”)
Als we ervoor kiezen om actief te worden, is dat omdat we niet tevreden zijn met hoe de dingen nu gaan. Maar het kan tientallen jaren duren voordat sociale bewegingen verandering teweegbrengen. De resultaten van activisme zijn zelden meteen zichtbaar. Ze ontstaan vaak via groeiend bewustzijn, trage hervormingen en symbolische gebaren, die in de loop van de tijd groeien dankzij onze voortdurende, gezamenlijke inzet. Het kan ook betekenen dat we nooit tevreden zijn met hoe de dingen zijn.
Betekent dat dat we stoppen? Echt niet.
Als een burn-out zich begint aan te dienen, kan het de moeite waard zijn om je aanpak van je activisme bij te sturen. Misschien heb je even pauze nodig van de frontlinie en wil je tijd steken in het bestuderen van de praktijken van de industrie en manieren om de beweging verder te ontwikkelen. Misschien moet je uit verhitte discussies stappen en liever naar vreedzame protesten, demonstraties of outreach-evenementen gaan. Misschien heb je te veel hooi op je vork genomen en moet je je richten op een of twee specifieke onderdelen van de beweging.
Wat het ook is, onthoud waarom je activist werd. Activisme is geen oplossing voor de korte termijn. Activisten gaan voor de lange termijn. Dat betekent niet dat we onszelf tot martelaar moeten maken en alles moeten opofferen voor de zaak, en ook niet dat we elke dag vol gas moeten geven. Het betekent gewoon dat we niet opgeven.
Burn-out bestaat echt. Het gebeurt écht. Doe je het lang genoeg, dan gebeurt het waarschijnlijk. Maar dat betekent niet dat je betrokkenheid bij het activisme moet stoppen. Je bent een onmisbare deelnemer aan deze beweging. De dieren hebben je nodig. Dus:
Herken de signalen.
Vier de overwinningen.
Houd een dagboek bij.
Zoek steun.
En onthoud waarom je begon.
Je kunt dit.
Merk je dat een burn-out echt is ingetreden en lukt het je niet om er bovenop te komen? Dan heb je misschien professionele hulp nodig. Klik hier voor een uitgebreide gids van Mind over de verschillende manieren waarop je steun kunt krijgen.
Aanvullende bronnen:
-
Protection of Education in Conflict: An Evaluation of Humanitarian Programming - Journal of Human Rights Practice
-
Burnout - Mental Health UK
-
How to Avoid Activism Burnout - Edinburgh Counselling Service
-
Want To Avoid Burnout And Achieve Greater Success? Celebrate More - Forbes
-
The Emotional and Physical Health Benefits of Expressive Writing - Cambridge University Press
-
Passionate Politics: Emotions and Social Movements - Google Books
-
Journaling Has Some Serious Health Benefits—Here Are 4 You Need to Know About - Silk + Sonder
-
How Do Activists Create Change? - Kellogg Insight
